mektupsu

gürültüsüz, patırtısız veda

30 Eylül

Sevgili Ütopya,

Sana dil dökeyim derken, bütün düşlerim paçalarımdan aktı. Sen gel, diye beklerken, yine günahlar dile geldi. Masumiyetin düş ertesi gibi ve ben bu masumiyet yanında illegal uyuyorum, biliyorum.  İçimde ki bütün çocuklar uyanık olsa ne yazar? Bu evin içinde altı pis çocuklar ağlıyor, toplar pencerelere, vitrinlere çarpıyor, oyuncak bebekler bağıra çağıra misafir ağırlıyor, anlayacağın kıyametler kopuyor… Senin o sessiz gürültün yok mu, haberin var mı nerelerden duyuluyor?

Yanından ayrılmadan kahvaltı hazırlamak istedim sana, yerine haşlanmış bir mektup bıraktım…

Salonu da temizlemek isterdim, eskisi gibi, yerine hep aynı yerde duran tozlu sözler yankılansın, caydım.

Son bir kere öpmek isterdim, öptüm.

Seni görmek gerçekten güzeldi.

Ve

Hoşça kal Ütopya,

Gürültüsüz, patırtısız,

Hoşça kal.

Reklamlar

gürültüsüz, patırtısız veda” için bir yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s